Error
  • You are not authorised to view this resource.

Voorpagina

Een zak uit Spanje

{xtypo_quote}Met een minzame glimlach stapte hij vanaf een gehuurde schuit via een loopplank op de kade. Zijn gehuurde kostuum wapperde in een vrij forse najaarsbries. Zijn donkere helpers, allen gestoken in fel gekleurde huurkostuums, liepen af en aan om menig uitgestoken kinderhand te vullen; gelukkig is dat snel gedaan. Op de kade stond een ongeduldig trappelende witte merrie, gehuurd bij de plaatselijke manege, wachtend op haar heilige berijder. Na een korte rit langs angstig - en minder angstig publiek hield de rood bemijterde oude baas halt bij een grote partytent die voor de gelegenheid was gehuurd door een plaatselijke horeca-exploitant. Glimmend van opwinding stond de burgemeester bij de ingang om de jaarlijkse bezoeker de hand te schudden. In de tent was alles in opperste gereedheid gebracht. Een geïmproviseerde gehuurde horeca-inrichting, bemand door extra ingehuurd personeel stond borg voor een vlekkeloze ontvangst van allerlei prominente - en minder prominente gasten. De wit bebaarde man liep statig de partytent binnen waarbij een naarstig ingehuurd lid van een beveiligingsbedrijf net op tijd een stuk tentzeil omhoogduwde om daarmee te voorkomen dat het hoge rode hoofddeksel van het witte hoofd van de eregast zou vallen. Twee van zijn collega's begeleidden de huurbisschop naar een podium waar een werknemer van het plaatselijke licht- en geluidsverhuurbedrijf klaarstond met een draadloze microfoon. Prominent op de voorste rij zaten de geestelijk - en lichamelijk gehandicapte bewoners van een tehuis iets buiten de bebouwde kom die even daarvoor met gehuurde busjes waren afgezet. De speech was een kopie van die van vorig jaar en het jaar ervoor. De knieën van de goedheiligman vormden zoals elk jaar weer zeer gewilde zitplaatsen voor diverse gelovigen. Niet lang daarna verliet de kindervriend de tent om te paard een rondgang te maken door de straten die de avond tevoren waren afgezet met extra ingehuurde dranghekken. Van achter deze hekken stond een leger uitzinnige kinderen begerig te zwaaien bij het passeren van de ruiter van wie zij de komende weken zoveel verwachtten. Pepernoten vlogen met dikke zwermen door de lucht en zelfs de dampende uitwerpselen van de witte knol die zij op het wegdek achterliet hadden iets magisch in de ogen van de allerjongsten. Aan het einde van de route stond een grote limousine waarin de hoofdpersoon van de dag samen met 6 van zijn diepbruine knechten met gemak pasten. Een wit behandschoende zwaaiende hand was het laatste wat de bezoekers van de binnenstad die middag van hun idool zagen. De limousine, die voor de hele dag inclusief bestuur-Piet op huurbasis ter beschikking stond, reed met gepaste snelheid weg naar een andere locatie waar het pseudo-Spaanse  gezelschap die dag eveneens was ingehuurd om vol verwachting kloppende kinderharten tegemoet te treden.{/xtypo_quote}

{loadposition empty}