Error
  • You are not authorised to view this resource.

Voorpagina

Weekendje weg

{xtypo_quote}“Als ik niet binnen mag, dan kom ik jullie nog wel een keertje tegen!” en daar viel hij weer bijna om. “..oehh wat ben ik bang van die schoudervulling? Kom dan vechten, kom dan, durven jullie zeker niet hè?” Zijn broek zakt nog iets verder naar beneden. De scène vermaakt ondertussen een klein publiek van voorbijgangers. Heel even is hij stil “…. laat me er nou gewoon in, man…”.  Al deze woorden komen uit de mond van een aangeschoten 17-jarig pubertje, 1,70 meter, 60 kg met meer puistjes dan verstand die een discotheek binnen wil. Twee beesten van uitsmijters, meer bedreven in kracht- en vechtsporten dan in kwantummechanica, kijken het mannetje minachtend aan. Een van de twee neemt zijn telefoon en de ander loopt op het kereltje af die spontaan in een Bruce Lee-houding springt “ihaaa”.  De uitsmijters voelen zich hierdoor ernstig bedreigd en om deze gevaarlijke situatie het hoofd te bieden, zien zij geen andere mogelijkheid dan het ventje in een houtgreep tegen de grond te duwen. Gelukkig, niet lang daarna krijgen ze versterking. Een busje stopt met piepende remmen en er klinken aanstormende paardenhoeven. Rennende laarzenhakken en kletterende uitrustingsstukken verraden even later het naderen van minimaal 4 geüniformeerde politiefunctionarissen die zich met wapenstok naar de plek des onheils haasten om de uitsmijters te redden uit hun benarde situatie. Dan klikken glimmende stalen boeien om de polsjes van het verbouwereerde mannetje dat vervolgens door 4 paar sterke armen in het busje wordt gesmeten. Het busje rijdt met loeiende sirene weg van plaats delict, we zien nog juist het manneke met verschrikte ogen tegen het raam geplakt. Hem staat een weekendje-weg te wachten, een weekend in de cel, maandag snelrecht en 30 uur taakstraf . Dat zal hem leren om de samenleving zo te bedreigen. 
Ik voel me een stuk veiliger in Tilburg. Leve het ‘Weekendje weg’!{/xtypo_quote}

{loadposition empty}